บทที่ 21 พรหมลิขิตร้าย (4)

ปณัยยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นอีกครู่ ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปหยุดยืนมองยังเก้าอี้ไม้ข้างบ่อน้ำที่ปลูกบัวผันบัวเผื่อนไว้ เพราะที่ตรงนี้แหละ ที่ตรงนี้เมื่อตอนกลางวันที่เขาเห็นอัลิปรียานั่งอยู่ ชายหนุ่มขยับทรุดลงนั่งทับที่ ราวจะซึมซับเอาร่องรอยแห่งความฝันนั้นไว้กับตัว

ดวงตาคู่คมอ่อนล้า และราแสงลง ฝ่ามือใหญ่ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ